Les Echos de Dorplein

Muziek maken in historische verbondenheid

 

De geschiedenis van de ''Echo van Dorplein'':

De Waalse stichters van “de Zink” voelden zich, vanuit hun histories besef, geroepen om een fanfare op te richten in het nieuwe fabrieksdorp Dorplein.
Het toenmalige hoofd der school W. Schulpen, in dienst van “de Zink”, en organist van de fabriekskapel, werd gevraagd om als “directeur” een fanfare op te richten. Dit te samen met een aantal leidinggevenden van “De Zink”. Aanschaf van instrumenten en attributen kwam voor rekening van de fabriek.
In 1900 werd een bestuur gevormd door voornamelijk Waalse leidinggevenden die met de heren Dor in 1892 waren meegekomen uit het Belgisch gebied:

Beschermheer:                                     Emile Dor
Directeur:                                               W.  Schulpen
President:                                               R. Doutrelepont
Vice President:                                      F. Delhaise
Secretaris, Penningmeester:            A.  Vermeeren
Commissaris:                                        V. Bobon              
Commissaris:                                        A. Leplat              
Ceremoniemeester:                             Scheffers

Door invloed van het voornamelijk Franstalige bestuur veranderde de naam “de Echo van Dorplein” al snel in “Les  Echos de Dorplein”. Ook de notulenverslagen zijn geruime tijd in het Frans geschreven.

Dat het lastig is om uit het niets een geschoolde muzikale samenstelling te formeren zal duidelijk zijn.
Niemand, behalve de directeur, kon een noot lezen. De samenstelling van de nog kleine Dorpleinse gemeenschap bestond uit verschillende nationaliteiten, verschillende talen, grote verschillen in leeftijd etc.. Dhr. Schulpen wist toch in de eerste jaren 30 personen zover op te leiden dat ze in staat waren om op 28 april 1901 een optreden te verzorgen, te samen met de toneelclub, die eveneens uit leden van “Les Echos” bestond. Daarnaast leidde hij vele kinderen, uit zijn lagere school, op die hun partijtje konden meeblazen.
Vanuit de fabriek werden de nodige stimulerende maatregelen genomen. Het repetitiebezoek werd door de Zink betaald en omdat vele bazen in het bestuur zaten bezorgde het lidmaatschap ook wel zijn voordelen op de werkplek.
Daarnaast was het op de Zink een grote eer om in het bestuur of lid van de vereniging te zijn.


Al in het eerste jaar werd een Caeciliafeest gehouden, en zoals vermeld, stond op het menu: “5 kg. Mosselen per persoon en 2 boterhammen. Daarnaast schonk Emile Dor 1 kiste sigaren van 50 en Luciën Dor 100 liter bier”.
Het eerste concert buiten Dorplein, werd gegeven tijdens Statie- Kermis te Hamont. Hierna ging het van café naar café, waar ze overal een deuntje moesten blazen, maar de deuntjes werden steeds valser en korter. Dit gedrag zal zeker niet in dank zijn afgenomen.
Financiële problemen heeft “Les Echos de Dorplein” nooit gekend. De beste instrumenten, de mooiste muziekstukken en alles wat een goed gezelschap nodig had werd steeds spontaan door de directie van “de Zink” geschonken. *Op de 2e zondag van juni 1903 ging het gehele corps op plezierreis naar de dierentuin en de Schelde te Antwerpen.
1 November 1903 werd J. Beunen in Dorplein benoemd tot onderwijzer op de lagere school.

Dhr. J. Beunen was een oud collega van W. Schulpen uit de lagere school periode in Sevenum. Hij was tevens zeer begaan met muziek en daarom de geschikte man om samen met het schoolhoofd en Fanfare-directeur W. Schulpen het muziekonderwijs te ontwikkelen en uit te breiden, met name voor de jeugd. In de jaren daarna is Dhr. Beunen voorzitter geweest van “Les Echos”en heeft hij de tekst geschreven voor het Dorpleins Volkslied “Waar de hooge schouwen staan”……
Later is een dochter van Hem, Danny, nog directiesecretaresse geweest onder Hubert Delhaise.

*Op 13 maart 1904 volgde het 2e concert en toneel door de Fanfare.
*Het eerste avondconcert vond plaats voor een massapubliek te Bocholt op 4 juni 1905.
*Op 23 juni 1905 mocht “Les Echos” concerteren in de Hal te Luik tijdens een grote tentoonstelling, in aanwezigheid van prominente personen van het Belgische ministerie.
*23 Februari 1907 werd door Dhr. Luciën Dor gezorgd voor uniformpetten en op 27 februari in datzelfde jaar werden 20 nieuwe instrumenten geschonken, voornamelijk clarinetten. Hiermede veranderde de fanfare in Harmonie “Les Echos de Dorplein”. Dien ten gevolge werd die dag een souper aangeboden door de Heren L. en E. Dor.
*14 Juli 1907 ging het gezelschap voor de eerste maal naar een groot internationaal muziekconcours te Maaseik."Les Echos” behaalde de 2e prijs in de derde afdeling met palmtak.
Zoals beschreven: “De plannen voor dit concours werden al ‘n jaar tevoren besproken. Tot 3 maal toe moest gestemd worden. Er werd zelfs gesproken over hoe men zich moest gedragen aan tafel, hoe men zijn vork en lepel moest hanteren tijdens het geplande diner”.
Het vertrek was vastgesteld om 9.00 uur. Per fabriekstrein naar Schoot. Per trein naar Hamont, Neerpelt, Wijchmaal. Vandaar per tram langs Bree naar Roosteren waar gedineerd werd. Na afloop ging men per tram naar Maaseik.”
Dit zijn enkele flitsen uit het verslag van het Maaseiker Weekblad.
Er heerste in Maaseik al vroeg een ware feeststemming. Het bulderen van kanonnen kondigde heinde en verre de feestelijkheden aan. Al in de voormiddag moest de Harmonie van Budel optreden met een kort concert voor het lokaal van “Concordia”.
Iedereen bewonderde vooral de kleine muzikantjes, zo meesterlijk afgericht door directeur M.W. Schulpen.
In het volgende artikel schrijft bovengenoemd weekblad:
“Dorplein in Feest”
“Zondagavond keerde onze Harmonie “Les Echos de Dorplein”, bekroond met den 2e prijs en de erepalm, uit den wedstrijd van Maaseik terug. Een donderend hoera steeg op toen het gezelschap in ons dorpje aankwam. Ofschoon vermoeid van de reis, werd op het kiosk toch nog uitgevoerd:
Het Nederlandse volkslied voor de Nederlandse inwoners.
Het Belgische volkslied voor de Belgische bewoners.
De La Marseillaise voor de Fransche Zusters, die zich door haren onverdroten toewijding aan de civilisatie van de Dorpleinse jeugd alle hoogachting en liefde verworven hebben.
Hierna keerde iedereen wegens het vergevorderde uur naar huis”.
Het feest zou hierbij echter niet afgelopen zijn. Wie maandagmorgen door Dorplein kwam had kunnen zien hoe van menige woning de Nederlandse driekleur wapperde en hoe door vaardige hand van belangstellende Dames ons prachtige kiosk op waarlijk smaakvolle wijze versierd was. Doch niet alleen aan de gebouwen zag men dat er feest was, neen, op ieders gelaat blonk de feestvreugde. Jong en oud sprak over het behaalde succes, en ieder deelde in de algemene opgewondenheid.
Tegen de avond kwam de Fanfare “Volharding” van Budel om ons gezelschap geluk te wensen.

 Onder vrolijke muziek trok men gezamenlijk naar de President den Heer F. Delhaise. Gloedvolle redevoeringen werden er gewisseld tussen de Heren Presidenten van beide verenigingen, daarbij elkaar aanwakkerend op de ingeslagen weg te blijven voortgaan en steeds te streven naar nog hoger.
Na een tocht door het dorp werd plaats genomen voor de Cantine. Wederom werd het woord gevoerd door Presidenten, Directeuren en andere leden der muziekgezelschappen en geheel den avond heerste er een uitgelaten vreugde. Groot en klein, oud en jong, danste en sprong rond het helder verlichte en prachtig versierde kiosk. Telegrammen en brieven van gelukwensen stroomden aan en werden door de Heer Directeur der feestvierende vereniging voorgelezen. Onnodig te zeggen dat deze telkens met stormachtig bravogeroep beantwoord werden. Tot laat duurde deze feestvreugde en deze zal lang in het geheugen van de Dorpleinse bewoners blijven voortleven.
* Op Zondag 10 Augustus 1907 werd het eerste ”Groot Internationaal Festival” te Dorplein gehouden.
* 22 Juni 1908 behaalde “Les Echos” te Heerlen de 1e prijs in de derde afdeling met gouden medaille. Het corps bestond toen uit 48 werkende leden.
*Op 23 augustus 1908 kreeg de Harmonie haar prachtig vaandel, dat werd geschonken door de twee Eere-Voorzitters, de Heren Luciën en Emile Dor. Deze feestelijkheden gingen gepaard met een grandioos Festival waaraan 12 gezelschappen deelnamen.
* Op 7 augustus 1910 werden grote volksfeesten gehouden bij gelegenheid van het 10-jarig bestaan der Harmonie. Er waren meer dan 2000 personen op het terrein geweest.Het zou te ver voeren om alle activiteiten te benoemen, maar uit de vastgelegde informatie blijkt duidelijk welke belangrijke rol Harmonie “Les Echos” speelde in de gemeenschap van Dorplein en haar omgeving.

 

5 Februari 1911: Concert en Toneel in de zaal der Cantine.
Toneelstuk: “De Pauselijke Zouaaf”

Augustus 1911: Grote vliegdemonstratie te Dorplein. De Harmonie luisterde deze feesten op met vrolijke muziek.

De vereniging bestond uit 67 werkende leden.
Eind oktober 1912 was dat aantal alweer uitgegroeid tot 83.
In juli van datzelfde jaar ging de Harmonie op concours in Thorn, waar ze een 1e prijs in de 2e afdeling behaalden met de directeursprijs en de beker van de burgemeester.
Op 5 augustus werd wederom een groot Festival gehouden in Dorplein.
17 Augustus 1913 ging de Harmonie een muzikaal bezoek brengen aan de Zinkfabriek te Roothem, van Emile Dor.
22 Augustus 1914 werd een serenade gebracht aan de Eere-voorzitter Luciën Dor en zijn vrouw bij gelegenheid van hun 25 jarig Huwelijksfeest. Zij woonden, tezamen met hun kinderen in Weert, in het latere “Juliana –Hotel”.
Van 14 augustus 1914 tot en met 2 maart 1918 heeft “Les Echos de Dorplein” een geforceerde rustpauze gekend. Dit vanwege de oorlog.
In die tijd is directeur W. Schulpen vertrokken en werd hij vervangen door het nieuwe hoofd der school; Dhr. S. van Helvert. Ook treed in deze periode Voorzitter F. Delhaise af en wordt vervangen door de Heer J. Beunen.
26 Juni 1920 gaat de Harmonie weer met frisse moed op concours te Weert met 48 spelende leden: 2e prijs, afdeling uitmuntendheid.
Er volgt een groeiperiode, en zij behalen in mei 1923 tijdens een concours te Weert een eerste prijs in de hoogste Eere-afdeling, met een medaille van Hare Majesteit de Koningin.Uit de notulen blijkt dat in deze periode ook grote successen behaald werden tijdens solistenconcoursen. Meer dan 70 % van de grote delegatie Dorpleinse deelnemers behaalde een eerste prijs.

17 April 1927 werd een serenade gebracht bij Neomist Ceyssens, i.v.m. zijn priesterwijding. Deze woonde bij de grensovergang naar Lozen.

6. Serenade Les Echos, neomist Ceyssens, 1927.


28 Juli 1929; Concours te Heeze:
Voor de volwassen leden: Eere afdeling 1e prijs met 221 punten.
Voor de jeudigen: 1e prijs met lof van de jury, 270,5 punt.
Deze 2 prijzen brachten tezamen 491 punten op, doch als men die dag het aantal potten bier had geteld overtrof dat ruimschoots het aantal behaalde punten. Daarvoor ontving men nog extra lof van de jury.
Er volgen hierna vele optredens, solistenconcoursen en concoursbezoeken, met successen die behoren tot de landelijke top, zowel in Nederland als in België.       


31 Juli en 1 augustus 1938 ging de hele club op plezierreis naar Luxemburg.

In 1938 werd voor de tweede maal wegens mobilisatie en oorlog de vereniging op non-actief gesteld.
Echter, op 1 april 1945 werden de leden weer bijeen geroepen . Dhr. Janssen, hoofd der school en koorleider te Dorplein werd benoemd tot directeur.
Het bestuur werd als volgt samengesteld:
Voorzitter: G. Leplat
Vice-voorzitter: L. Teyssen
Secretaris: Ch. Brouns
Penningmeester: M. Walthoff
Commissarissen: J. Verhaak; L. Dermine; A. Schets; A. Bongaerts; en L. Thirion.
Het bleek zeer moeilijk om een goede start te realiseren, daar vele muzikanten de ambitie verloren hadden of niet meer in de buurt woonachtig waren. Na een jaar van vele opofferingen voelde de

 Heer Janssen zich gedwongen om zijn ontslag aan te bieden, mede door het overmatig veel werk in zijn functie als hoofd der school. Ook treden de voorzitter en secretaris af en worden vervangen door Dr. Ir. Koopmans en P. Lemmens.
De nieuwe directeur vindt men in de persoon van J. Claessens.

3 Augustus 1947 gaat de Harmonie op concours in Maastricht.
Zij behaalden in de afd. uitmuntendheid een 1e prijs met 222 punten met de directeursprijs. En voor het hoogste aantal punten ontvingen zij de Ere-medaille van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana.
22 Mei 1948: concours te Grevenbricht. Zij behaalden een eerste prijs in de Eere-afdeling
Er vindt in het bestuur een wisseling van de wacht plaats. Als voorzitter werd Dhr. Ir. Hoyer benoemd tot voorzitter. (1949)
De vereniging bestond tijdens het gouden jubileum in 1950 uit 50 spelende leden, die bruisten van enthousiasme en competitiedrang. 

Naast de ruim uitgemeten officiële festiviteiten werd op 8 juni een internationaal festival georganiseerd. Op 10-11-17 en 18 juni vonden avondconcerten plaats. Een schitterende week in de historie van “Les Echos de Dorplein”, waarover nog lang gesproken werd in Dorplein en Omgeving.
In 1951 werd in de “Cantine”, de ontspanningszaal omgetoverd tot een echt theater, dat mede door zijn unieke akoestiek, jarenlang een pronkstuk is geweest voor de hele omgeving,.
Uiteraard speelde in 1953 de Harmonie een grote partij bij de officiële ingebruikname van de nieuwe Kerk in Dorplein. 

In april van dat jaar vond er in het fonkelnieuwe Theater een concert- en toneelvoorstelling plaats door “Les Echos”en “Toneelvereniging Dorplein”. Opgevoerd werd de komedie “Ezelsvel”.
Op 7 juni 1954 werd in Baarn in de Eere-afdeling de eerste prijs met het hoogste aantal punten gehaald, inclusief de ereprijs.
Een periode dat de muzikale prestaties van de Harmonie van Dorplein een grote bekendheid genoot, groter dan de Zinkfabriek in Dorplein. 9.        


In 1955 moest, om op peil te blijven, fors geïnvesteerd worden. Het instrumentarium moest ingrijpend vernieuwd worden. Maar ook nu bood de fabriek uitkomst via een extra eenmalige subsidie, zodat onder Leiding van Tieske Biessen gestart kon worden met de opleiding van nieuwe muzikanten.

(Er bestaat nog een anekdote over Tieske: In de latere jaren was Tieske Biessen ook tamboer-maître in Dorplein. Buiten zijn uitgesproken muzikale talenten was hij ook een trouwe cafébezoeker. Als de Harmonie over de straat trok had hij de vaste gewoonte om met zijn stok in de richting van de cafés’s te wijzen die nog geld van hem tegoed hadden. Dit tot grote hilariteit van de muzikanten).

Op 3 juli 1955 werd te Veghel op het Bondsconcours in de Ere-afdeling wederom de eerste prijs behaald met het hoogste aantal punten, met lof en promotie naar de Superieure afdeling. Naar aanleiding van dit succes werd de Harmonie uitgenodigd om in Kaiserspark te Mönchen-Gladbach een gala-concert te geven. De Duitse “Westdeutsche Zeitung” schreef hierover o.a.: “Een bewonderenswaardig blaasensemble, dat in zijn houtinstrumenten zijn meest sprekende kwaliteiten bezit.
Op de Kampioenswedstrijd te Leiden op 13 november 1955 won “Les Echos” in de Ere-afdeling met het hoogste aantal punten de “Witte Wimpel” en lof van de jury.
Ook gaf de Harmonie op 31 december van dat jaar een schitterend oudejaarsconcert voor de KRO-radio.
Op zondag 27 mei en zondag 3 juli 1956 organiseerde de Harmonie een groot federatief concours in de tuin van de “Witte Villa” onder auspiciën van de R.K. Bond van Harmonie en Fanfare gezelschappen in het Bisdom ’s-Hertogenbosch. Hieraan namen 23 korpsen deel.

Op 24 juni 1956 nam de Harmonie deel aan het Superieure Brabantse “Wimpelconcours” te Oosterhout. Dorplein moest het echter afleggen tegen “Concordia” uit Loon op Zand.
Ondanks deze tegenvaller werd op 29 Juli d.o.v. deel genomen aan het R.K. Federatief concours te Vught en behaalden ze in de superieure afdeling een eerste prijs.
Langzaamaan begon de leeftijd van vele leden zijn tol te eisen. Ook verliet een aantal goede muzikanten de vereniging.
Op 15-7-1958 was beschermheer André Dor 25 jaar directeur van de Zinkfabriek en werd hij de eerste ereburger van Budel. Er werd 2 dagen gefeest, uiteraard met de nodige muzikale omlijsting

 door de plaatselijke Harmonie.
20 Juli 1958 haalde Les Echos op het Bondsconcours te Elsloo in de superieure afdeling de eerste prijs met 309 punten. Dit ondanks de minimale bezetting. Directeur Claessens zei:”Er zal aanvulling moeten komen, willen wij ons handhaven in de top”.
In 1959 verlaten 2 voortreffelijke bestuursleden de vereniging, Dhr. Hoyer als voorzitter en Dhr. Walthoff als penningmeester.
Voor hun grote verdiensten worden ze benoemd tot erelid.
Louis Teyssen nam het tijdelijke voorzitterschap op zich.
Vanaf 1959 ontstaan nogal wat problemen in de vereniging. Het jaar daarop wordt zelfs gedacht aan liquidatie. Op de jaarvergadering stapten diverse bestuursleden op, waaronder de wn.voorzitter. Harrie van Deurzen werd de nieuwe waarnemend voorzitter.
Dhr. Ir. Jo Frings werd aangezocht als nieuwe voorzitter, waarbij ook andere nieuwe bestuursleden toetraden. Hiermede ontstond een nieuwe periode waarin veel aandacht geschonken werd aan het opleiden van jeugdige muzikanten. Via de inmiddels opgerichte Weerter Muziekschool , met een dependance in Dorplein, werd gestart met het opleiden van nieuwe leerlingen. Dit onder leiding van Toon Janssen, leerling van dirigent H. Claessens, die tevens docent was aan de muziekschool.
Deze doelstelling bracht wel veel financiële consequenties met zich mee, maar doordat de voorzitter dicht bij de schatkist van “De Zink” zat veroorzaakte dat ook nu weer geen onoverkomelijke problemen. Daarnaast hadden we in de persoon van Harrie Sools een voortreffelijke penningmeester.
In 1961 werd afscheid genomen van dirigent Claessens, omdat hij directeur van de muziekschool in Weert was geworden. Aan hem heeft de vereniging veel te danken gehad, en bij zijn afscheid werd hij dan ook benoemd tot erelid. Zijn leerling A.Janssen uit Weert werd tot zijn opvolger benoemd.
Op 22 juli van dat jaar ging hij, met veel jeugdige muzikanten, op concours in Cuyk. In de eerste afdeling behaalden zij de eerste prijs met promotie. Ook werden zij in dat jaar kampioen in die afdeling en ontvingen de gele wimpel.
In de jaren daarna werden in de afdeling uitmuntendheid diverse prijzen veroverd.
Op zondag 20 januari 1963 won “Les Echos de Dorplein” de z.g. wimpel van de R.K. Bossche Bond te Boxtel en werd o.a. E.M.M. uit Budel verslagen.
In 1965 werd het korps door een royale gift van de KZM geüniformeerd en kon men van nu af aan representatief naar buiten treden.

Gedurende de eerste 65 jaar van “Les Echos de Dorplein” was de Harmonie een echte mannenclub. Voor die tijd konden alleen jongens bij het jeugdkorps. Van meisjes werd verwacht dat ze het huishouden leerden en bij de zusters in de kantine naailes namen. Ze moesten voorbereid worden op het moederschap.
De eerste meisjes die meespeelden in de Harmonie waren Monique Frings en Mien Coenegracht. Wat een verschil met nu. Nu zijn de vrouwen royaal vertegenwoordigd en hebben ook zitting in het bestuur, iets wat vroeger ondenkbaar was.

In 1967 bestond de zinkfabriek 75 jaar. De Harmonie speelde een belangrijke rol tijdens deze uitbundige feestweek.
Op 23-1-1968 werd een prachtig concert gegeven door het Budels Gemengd Koor in samenwerking met Les Echos de Dorplein.
14-3-1969 Werd deelgenomen aan het KRO-concours, waar na een succesvolle voorronde onze Harmonie zich als zevende wist te plaatsen in de rij van 14 finalisten te Oss.
In september 1969 werd aan de muziekschool in Dorplein gestart met de AMV (Agemeen Muzikale Vorming), gegeven door directeur Janssen, tevens leraar van de muziekschool te Weert. Hiervoor gaven zich 35 leerlingen op.
Op het eerste kringfestival behaalde “Les Echos de Dorplein”de “Everhard Winters trofee” .
De Bossche Bond nodigde “Les Echos” uit om deel te nemen aan de landskampioenschappen van de R.K. Federatie in de afdeling Uitmuntendheid. In Oss werd een uitstekende indruk achtergelaten, een derde plaats en een eerste prijs.        

Op 11 juni 1972 volgde een eerste prijs en promotie naar de Ere-afdeling op het concours te Wanroy.
Op 13 april werd afscheid genomen van Directeur A. Janssen wegens benoeming tot adjunct-directeur van de muziekschool te Weert. Hij heeft veel gedaan voor de opleiding van nieuw bloed in de vereniging en kon met trots de leiding overdragen aan Leo van de Ven uit Valkenswaard. Het eerste concert onder zijn leiding vond plaats op 16 juni 1973 op “het Steen” bij de haven van Antwerpen. Ik denk dat Leo een goede indruk heeft meegekregen van zijn ploeg. Het was een geweldige feestdag met veel dans en drank. Na afloop bleek het een gigantische klus om iedereen weer in de bus te krijgen, maar na een kwartier hoorde je alleen maar gesnurk.

Laten we eens terug kijken naar een willekeurige repetitieavond in deze periode:
Op vrijdag 7 uur s’avonds begint de repetitie voor de nieuwelingen op het podium van de filmzaal in de Kantine. (Achter het podium was aan een kant ruimte beschikbaar voor de Harmonie-materialen en aan de andere kant was de ruimte die door Jonny Hoes was gebruikt als opnamestudio).  
De gevorderden beginnen om 8 uur. Het is steevast een opgave voor de dirigent om enigszins de discipline in de groep te houden. Deze storende factor kost vaak veel tijd. Om 9 uur even pauze met een drankje. Met veel aandrang zit de menigte na een “stief kwartierke” weer op zijn stoel en gaat de repetitie door tot meestal kwart over 10. Dan begint de “na-repetitie”. De grootste menigte gaat na het opruimen richting huis. Maar er is een vaste groep plakkers. Zo’n 25 personen nemen plaats aan een tafel om te bakkeleien, te kaarten, bestuurlijk te overleggen en te bekvechten. Koos en Gerrie zorgen voor de drankjes. De jukebox speelt Una Paloma Blanca, Manuela of soortgelijke muziek uit die periode.
Daarnaast is er meestal een vaste club klanten in het openbare cafe “de Kantine”, die het blijkbaar wel gezellig vinden om samen met de harmonieleden deze avond door te brengen . Er wordt nog wat, en nog wat gedronken en wat gedanst op zwoele muziek tot tegen de klok van 12. Dan zijn er ook altijd wel enkelen die het nog te vroeg vinden om huiswaarts te keren. Nog even doorzakken bij Jan van Kessel, de Toeter op Schoot, Savanna aan het kanaal bij Bocholt, Beeverbeek.

De vaste repetitie op vrijdagavond is regelmatig een twistpunt geweest. Vooral de middelbare scholieren kwamen tijdens de jaarvergadering vaak met de vraag om deze avond te verzetten naar een andere dag of ander tijdstip. Het is echter altijd op vrijdagavond gebleven omdat de meerderheid hier uiteindelijk toch weer voor koos. Het resultaat was wel dat dit nogal eens leden kostte. Het was trouwens toch al lastig om de opgroeiende jeugd bij de vereniging te houden. Er werd heel veel in geïnvesteerd en dat leverde lang niet altijd de vruchten op die men er van mocht verwachten. Maar…. de investering ging in de wijde wereld niet verloren. Dat was dan weer een (schrale) troost.

De viering van het 75 jarig bestaan van de vereniging vond plaats op 7-8 en 9 november 1975, met o.a. een feestavond, receptie en jubileumconcert met medewerking van het Budels Gemengd Koor en de Koninklijke Harmonie “Uitspanning na arbeid” uit Valkenswaard. Op de feestavond werd Jan van Gils gehuldigd voor zijn 60-jarig lidmaatschap.